Die veranderingen zijn positief als men ze weet te herkennen en er mee leert omgaan. Het probleem is dat hier op alle niveaus van de Nederlandse maatschappij geen sprake van is. Technologie wordt als een neutrale kracht gezien, een gereedschap dat met wat goede wil tot positieve veranderingen kan leiden. Nergens is dit duidelijker te zien dan in het gebruik van media, het kritiekloze opnemen van informatie op een basaal niveau. Steeds meer begon het me op te vallen hoe de laatste tijd bepaalde slogans werden geponeerd en binnen de kortste keren als een mantra overal om je heen terugkeerden. Een onschuldig voorbeeld: “Is Ajax de kampioen van de armoede? Nee, Ajax is terecht kampioen want het heeft de meeste punten gehaald.” Een gevaarlijk voorbeeld: “Fortuyn is gedemoniseerd door de media en de gevestigde politiek.” Het is vreemd om te zien hoe de traditionele media (televisie, radio, krant) met de schuldvraag zichzelf op een vreemde artificiële manier aan het bekritiseren zijn. In het hysterische klimaat dat is ontstaan na de moord lijkt er weinig ruimte voor meningen en analyses die even over de krokodillentranen heen stappen.

Fortuyn was media. De enige schok die ik onderga is de vermeende incompatibiliteit van de beelden van Fortuyn, de charismatische politiek leider die zijn rol speelt in televisiedebatten en de foto van Fortuyn die als een neergeknalde gangster op de grond ligt. Dat is een ander lichaam, dat hoort daar niet te liggen volgens de beeldtaal die we kennen. Er is op internet, het laatste bastion van de kritische geest, en gelukkig ook op deze site ingegaan op de hypocrisie van de beschuldigende vinger in de richting van de media in zake de moord op Fortuyn. Fortuyn en de omroepen leefden in een symbiotische relatie, een geniepige wedloop met een onderliggende zucht naar wie elkaar het meeste kon misbruiken, Fortuyn die voor de omroepen de politiek eindelijk leuk, vlot en verkoopbaar maakte en de omroepen die bijna zonder uitzondering kritiekloos Fortuyn zijn spel lieten spelen.