De fractale onzekerheid die het beeld creëert wijst echter ook op de tragedie van de antropografie (zo u wil: symbolische topografie of anatomische cartografie, onzekerheid karakteriseert zelfs onze naam). Door het onvermogen om met de taal consistent tot een bevredigende diepte van ons onderwerp af te dalen zijn we verplicht om het onzekerheidsprincipe als basis van onze analyse te nemen, zeker wanneer beelden niet meer de waarheid spreken (waarom verdwijnt de moedervlek op de rechterborst van Kate Moss soms op mysterieuze wijze?). Onderwerp van studie is een van de meest gefotografeerde vrouwen van dit decennium. Ik wil nadrukkelijk wijzen op het medium foto. Een kaart van verlangens moet niet worden geconstrueerd aan de hand van het "echte" lichaam van Kate Moss, een valkuil die de essentiële multiplicering van betekenissen door middel van technologie negeert. De foto werkt als een versterker van betekenisvorming: zij maakt zichtbaar en onzichtbaar; zij versnelt en zet stil; zij vormt een complex samenspel tussen de blikken van de kijker en het bekekene, soms als spiegel, soms als vergrootglas. De antropografie kent geen pessimisme over zogenaamd "auraverlies door reproductie", niet zozeer omdat wij nooit het tijdperk van het aura hebben gekend, maar, om een groot Amsterdams Filosoof te parafraseren, omdat "elk verlies een winst oplevert". Zeker als we in een spiraal terechtkomen door als onderwerp een lichaam te nemen dat allereerst verlies symboliseert. Wanneer we zoveel aandacht besteden aan het beeld, begint het haast als vanzelf te zoemen met een zekere sacrale intensiteit. We investeren onze verlangens, haat, hoop en afgunst op de afbeeldingen van een vrouw die straalt met de kracht van een waar icoon. Zij straalt echter niet met de extase van het brandend hart, dit is een ijzige iconografie overvloeiend met kille, bevroren pracht. Rest de vraag waar deze icoon ons van verlost? Welke zonde neutraliseert dit tengere lichaam dat wij vol verwondering aanbidden (ook zij die haar haten of niet bewust zijn)? Een antwoord op deze vraag zal ons leiden op een expeditie naar het duistere hart van de consumptiemaatschappij, waar betekenis met zulk ongekende snelheid wordt geproduceerd dat zij ons zal doen tollen. De hoop is dat de onderstaande cartografie de reiziger enige houvast biedt tijdens zijn bizarre reis.