De Los Angeles-stijl zonsondergang was dag in dag uit een imposante afsluiting, een steeds varierend samenspel van intense kleuren alsof de kleur-instellingen van een gigantisch televisietoestel maximaal stonden afgesteld, waardoor beelden voorbij hun betekenis onherkenbaar werden vervormd. Ze was nu, veroorzaakt door de hoge concentratie radio-actieve deeltjes in de lucht, universeel geworden, het allerlaatste importartikel uit Amerika. Deze avond had hij geluk dat de zonsondergang samenviel met het opzetten van een golf. De laatste golf was immens geweest en de teleurstelling wanneer hij merkte dat de tijd langzaam terugvloeide werd keer op keer groter. De golf zette deze keer heftiger dan ooit aan. Het nu al vertrouwde gevoel alsof op dat moment in hem het hele univ…

Sommige avonden draaide hij wat platen die hij in een van de verlaten strandhuizen had gevonden naast een antieke platenspeler. Platen gestoken in zwarte hoezen, met minimale informatie: mysterieuze half-vergeten namen en titels als Icon, How the West was Won, Beyond the Dance, At Les… Onder het toeziend oog van Kate Moss die met een verloren blik vanaf de vergeelde poster de kamer in staarde, liet hij zich verleiden tot deze beste manier van tijdreizen. Het luisteren naar platen viel hem zwaar na de gebruikelijk stilte. De muziek die tussen het geruis en de tikken uit probeerde te vechten, opende een directe tunnel naar herinneringen die toentertijd meestal waren verdwenen in een chemische nevel. Op die momenten kwamen extatische nachten, festivals van overdadige energie, even tot leven. Maar het was vooral de emotionele leegte van sommige platen die hem fascineerde en hem steeds dwong om de veilige stilte te doorbreken. In de leegte leken talloze voorspellingen te zijn besloten van een situatie die nu, na al die jaren, een einde leek te naderden.