We wanted to push rock and roll music as far as it could stand to go, almost to the point of pure sound and still have the rock and roll message come through loud and clear. You know, "Don't follow leaders, watch your parking meters" backed by Black Sabbath featuring Ornette Coleman. Jennifer Herrema

Ik moet beginnen met een biecht aan de Heilige Kerk van Rock 'n' Roll. Vergeef mij want ik ben een zondaar tegen al uw beginselen, de onreine krachten van jungle, techno en hip-hop namen jaren geleden bezit van mijn ziel en ik viel van mijn geloof. Maar ziedaar, in een visioen werd mij een laatste kans op redding aangereikt door uw ware apostelen. Laat mij getuigen.

Heeft rockmuziek haar bestaansrecht in de jaren negentig verloren? De dans-fascist in mij voelt een perverse schuld en plezier wanneer eens in het jaar een paar rockplaten hem verleiden, platen van groepen (Stereolab, Spiritualized, Primal Scream, Radiohead's OK Computer) die bovendien eerder lijken te zijn geïnspireerd door Kraftwerk dan The Stooges. Ik geloof heilig in het idee dat muziek die werkelijk iets "zegt" over onze tijd van technologiesering en fragmentatie, een basis heeft in de esthetiek van de sampler. Royal Trux is de glorieuze uitzondering op die regel.

In hun 12-jarige bestaan en over de duur van zes platen is de Amerikaanse band Royal Trux op een kruistocht naar het hart van de pure rock 'n' roll zoals deze ons werd overgeleverd door de Rolling Stones van Let It Bleed, The Stooges van Funhouse of de Black Sabbath van Vol. 4. Elke plaat van Royal Trux onderzoekt voorzichtig een nieuwe ingang, een nieuw gezichtspunt op rock 'n' roll. De toevoeging 'n' roll is essentieel, want ook al heeft de band zijn wortels in punk, ze swingen zoals rockmuziek dat kon voordat zij door de opkomst van disco bang werd voor dansmuziek. Een vergelijking met de geest van de Stones als alles waar rock 'n' roll voor staat, is onontkoombaar. Maar waar Britse bands als Primal Scream (Give Out But Don't Give Up) en The Verve (Urban Hymns) zelden die invloed kunnen transcenderen weet Royal Trux de essentie aan de Stones ten tijde van Exile On Main Street te ontrekken, zonder dat dit ten koste gaat van een eigen stijl. Omdat een Royal Trux nummer uit duizenden is te herkennen kan de groep niet worden beschuldigd van een slaafs retro-imitatie complex.