It’s so unlike any dream I’ve had before..it’s like the dream.
Hoofdpersoon Waking Life

De eeuwige vraag: wat is een droom? Die meest normale bezigheid, die ongewild elke nacht terugkeert en tegelijkertijd een ultieme vrijheid presenteert laat zich moeilijk vangen. Ze ontsnapt gelukkig aan een definitieve verklaring. We kunnen haar alleen benaderen en zo goed mogelijk, dat wil zeggen intuďtief, volgen. In zijn laatste film laat regisseur Richard Linklater zich gewillig meeslepen door de droom. De film handelt over dromen en is droom tegelijkertijd. Onvermijdelijk is het daarom dat Waking Life over heel veel gaat. Die veelheid wordt verankerd door twee pijlers van de droom naar de voorgrond te plaatsen: het visuele en de taal.

Om met het meest directe en herkenbare aspect van de droom en film te bespreken: Waking Life oogt voluptueus, een excessieve beeldenkracht die zelfbewust een nieuwe standaard zet voor het visualiseren van fantasiewerelden in cinema en zo men mag hopen voor het visualiseren in zijn algemeenheid. Kort samengevat heeft Linklater het volgende procédé gevolgd: eerst heeft hij een conventionele film geschoten om vervolgens een aantal animators uit te nodigen om de beelden te bewerken. Het revolutionaire resultaat is een vloeibare, caleidoscopische wereld die het onvoorspelbare van de droom perfect weet te benaderen. Het is een impressionistische wereld die we herkennen als de onze is en toch gloeit met betekenissen aan de oppervlakte van de realiteit.